W tym artykule
Koszty między stronami
Art. 104¹ k.p.c. przewiduje wzajemne zniesienie kosztów mediacji prowadzonej na skutek skierowania sądu i zakończonej ugodą, chyba że strony postanowią inaczej. Wzajemne zniesienie nie oznacza automatycznie podziału każdej faktury po połowie.
W ugodzie można ustalić, kto ponosi wynagrodzenie mediatora, wydatki, koszty pełnomocników i opłaty. Każdą pozycję należy odróżnić od należności głównej, aby nie rozliczyć jej dwukrotnie.
Zwrot opłaty sądowej
Art. 79 ustawy o kosztach sądowych przewiduje zwrot całej opłaty od pisma wszczynającego postępowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu, gdy postępowanie kończy się ugodą przed rozpoczęciem rozprawy. Przy ugodzie przed mediatorem po rozpoczęciu rozprawy zwrot wynosi trzy czwarte odpowiedniej opłaty.
W postępowaniu apelacyjnym ugoda przed mediatorem może uzasadniać zwrot trzech czwartych opłaty od apelacji. W wymienionych przypadkach zwrot pomniejsza się o kwotę równą opłacie minimalnej. Nie należy więc obiecywać bezwarunkowego zwrotu całej wpłaty.
Dane do rozliczenia
Zestawienie powinno zawierać opłacone pismo, datę i kwotę wpłaty, etap zakończenia sprawy oraz rodzaj ugody. Zwrot z art. 79 następuje z urzędu; podanie rachunku i wyjaśnienie podstawy może ułatwić jego wykonanie.
Przykład zapisu
Zamiast ogólnego „koszty strony ponoszą po połowie” można osobno ustalić udziały w wynagrodzeniu mediatora i pozostawienie kosztów własnych pełnomocników po stronie każdego uczestnika. Trzeba też wyjaśnić, czy przewidywany zwrot z sądu wpływa na kwotę należną między stronami.