W tym artykule
Strony i przedmiot porozumienia
Wskaż pełne dane uczestników, podstawę sporu oraz umowy lub roszczenia objęte ugodą. Przy reprezentacji sprawdź osoby uprawnione do podpisu. Zgodnie z art. 917 k.c. ugoda wiąże się z wzajemnymi ustępstwami służącymi m.in. usunięciu niepewności, zapewnieniu wykonania lub zakończeniu sporu.
Opis przedmiotu nie powinien zastępować konkretnych zobowiązań. Samo stwierdzenie, że „strony rozliczają współpracę”, nie określa, kto ma zapłacić ani jakie żądania wygasają.
Świadczenia i terminy
Przy zapłacie podaj kwotę, walutę, termin, sposób płatności oraz rozliczenie odsetek i kosztów. Przy naprawach – zakres prac, dostęp do rzeczy, standard i sposób potwierdzenia wykonania. Załącznik musi być oznaczony i zaakceptowany jako część ugody.
Przykład: zamiast „zapłata po usunięciu wad” należy ustalić listę wad, termin naprawy, tryb odbioru i moment wymagalności konkretnej kwoty. W przeciwnym razie samo wykonanie ugody może stać się kolejnym sporem.
Zakres ustępstw i niewykonanie
Wyraźnie rozdziel roszczenia objęte ugodą od pozostawionych poza nią. Rozważ, czy zwolnienie z części długu ma nastąpić od razu, czy dopiero po terminowym wykonaniu. Ogólne zrzeczenie się wszystkich roszczeń może mieć szersze skutki, niż zamierza uczestnik.
Przewidź opóźnienie, sposób zawiadomienia i ewentualne zabezpieczenie. Warunki przyspieszonej wymagalności muszą nadawać się do wykazania także na etapie wykonania.
Forma i kontrola sądu
Ugodę podpisują strony. K.p.c. dopuszcza również podpis kwalifikowany. Skan podpisu nie jest jego odpowiednikiem. Sąd bada m.in. zgodność z prawem, zrozumiałość i brak sprzeczności.
Zatwierdzenie nie zastępuje szczególnej formy wymaganej dla danej czynności. Przeniesienie własności nieruchomości wymaga właściwej formy notarialnej. Ugoda nadająca się do egzekucji jest zatwierdzana przez nadanie klauzuli wykonalności; pozostała – postanowieniem.