W tym artykule
Porównanie z możliwym wynikiem procesu
Punktem odniesienia jest przewidywany wynik po uwzględnieniu kosztów, ryzyka dowodowego i wypłacalności przeciwnika. Roszczenie o 100 tys. zł nie jest ekonomicznie równoważne pewnej wpłacie tej kwoty dzisiaj. Z drugiej strony obniżenie należności nie jest uzasadnione samym żądaniem dłużnika.
Przed rozmową warto przygotować dwa zestawienia: czego można dochodzić i co wiadomo o możliwości wykonania wyroku. Pozwala to oceniać konkretną propozycję, zamiast negocjować wyłącznie procent ustępstwa.
Rozwiązania dostępne w ugodzie
Poza zapłatą strony mogą ustalić harmonogram napraw, wydanie dokumentów, zakończenie współpracy lub zasady dalszej obsługi. Muszą to być zobowiązania zgodne z prawem, zrozumiałe i możliwe do wykonania. Przykładowo rozłożenie długu na raty warto połączyć z oceną dochodów dłużnika i odpowiednim zabezpieczeniem.
Kiedy rozmowy nie wystarczą
Ryzyko utraty dowodu, wyzbywania się majątku lub upływu terminu może wymagać czynności sądowych równolegle z mediacją. Nie należy opierać ochrony roszczenia wyłącznie na zapewnieniu, że druga strona wkrótce odpowie.
Koszty nieudanej mediacji mogą powiększyć koszty sporu. Dlatego przed jej rozpoczęciem trzeba znać wynagrodzenie mediatora, możliwe wydatki i sposób zakończenia rozmów.
Nierównowaga stron
Różnica doświadczenia, informacji lub zasobów wymaga odpowiedniej organizacji spotkań. Pomóc mogą udział pełnomocnika, wcześniejsza wymiana danych, rozmowy oddzielne i czas na analizę projektu. Jeżeli uczestnik jest zastraszany albo nie może swobodnie decydować, priorytetem jest zapewnienie mu ochrony, a nie uzyskanie podpisu pod ugodą.