W tym artykule
Uzgodnienia organizacyjne
Mediator ustala strony i przedmiot sprawy oraz sprawdza możliwość jej przyjęcia. Uczestnicy uzgadniają koszty, sposób spotkania, udział pełnomocników i przekazanie dokumentów. Jeżeli mediacja wynika ze skierowania sądu, punktem odniesienia jest także postanowienie i wyznaczony w nim czas.
Sąd kieruje do mediacji na okres do trzech miesięcy. Przedłużenie jest możliwe na zgodny wniosek stron lub z innych ważnych powodów, jeżeli sprzyja ugodowemu załatwieniu sprawy (art. 183¹⁰ k.p.c.).
Ustalenie kwestii spornych
Każda strona przedstawia swoje stanowisko. Następnie można wyodrębnić fakty bezsporne, brakujące dokumenty i punkty wymagające uzgodnienia. Rozmowa o jednym zagadnieniu – np. terminie płatności – nie musi oznaczać uznania wszystkich pozostałych żądań.
Spotkania mogą być wspólne lub oddzielne. Przy rozmowie indywidualnej należy ustalić, jakie informacje mediator może przekazać drugiej stronie.
Propozycje i przerwa w rozmowach
Propozycje powinny określać nie tylko kwotę, lecz także terminy, warunki wykonania i zakres zakończenia sporu. Gdy brakuje wyceny lub informacji technicznej, można uzgodnić jej uzupełnienie.
W razie impasu warto ustalić, czy przyczyną jest brak danych, brak upoważnienia do decyzji czy sprzeczne oczekiwania. Możliwa jest przerwa, zmiana kolejności tematów albo ugoda częściowa. Mediator nie ma obowiązku doprowadzić do ugody za wszelką cenę.
Zakończenie
Mediator sporządza protokół obejmujący m.in. miejsce i czas mediacji, dane stron i mediatora oraz wynik mediacji. Nie jest to stenogram negocjacji. Ugodę podpisują strony; niemożność podpisania mediator stwierdza w protokole.
Jeżeli porozumienia nie ma, spór może być dalej rozpoznawany przez sąd. Jeżeli ugodę zawarto, trzeba wykonać dalsze czynności związane z jej zatwierdzeniem i realizacją.