W tym artykule
Co obejmuje obowiązek zachowania tajemnicy
Art. 183⁴ k.p.c. stanowi, że mediacja jest niejawna. Mediator, strony i inne osoby uczestniczące mają zachować w tajemnicy fakty poznane w związku z postępowaniem. Strony mogą zwolnić mediatora i inne osoby uczestniczące z tego obowiązku.
Obowiązek trzeba uwzględnić także przy udziale eksperta, tłumacza lub pracownika. Przed przekazaniem materiałów ustala się, kto będzie miał do nich dostęp i w jakim celu.
Propozycje nie są przyznaniem żądania w procesie
Powoływanie się w sądzie lub arbitrażu na propozycje ugodowe, wzajemne ustępstwa i inne oświadczenia z mediacji jest bezskuteczne. Propozycja zapłaty części żądania nie powinna więc być przedstawiana jako procesowe przyznanie odpowiedzialności.
Jest to odrębna reguła od obowiązku zachowania tajemnicy. Nie należy zakładać, że każde zwykłe pismo negocjacyjne wysłane poza mediacją korzysta z identycznej ochrony.
Dokumenty i spotkania oddzielne
Faktura, umowa czy protokół istniejące przed mediacją nie stają się niedopuszczalnymi dowodami tylko dlatego, że zostały podczas niej pokazane. Ochronę oświadczenia negocjacyjnego trzeba odróżnić od wartości samego dokumentu.
Przed rozmową oddzielną należy ustalić, które informacje mediator może ujawnić drugiej stronie. Nie powinno być wątpliwości, czy przekazana kwota jest propozycją do przedstawienia, czy wyłącznie informacją do poufnej rozmowy.
Ugoda, protokół i nagrania
Ugoda oraz protokół trafiają do sądu w przewidzianym prawem trybie. Poufność nie oznacza, że wykonanie porozumienia zawsze odbywa się bez ujawnienia jego treści.
Nagrywanie, automatyczna transkrypcja i obecność osób poza kadrem wymagają uprzednich uzgodnień. W mediacji online warto wyłączyć automatyczne nagrywanie i zapewnić pomieszczenie, w którym osoby postronne nie słyszą rozmowy.