W tym artykule
Oddzielenie zakresów
Najpierw należy porównać umowę, projekt, przedmiar i późniejsze uzgodnienia. Strony mogą inaczej rozumieć pojęcie robót dodatkowych: jako prace poza umową, zmianę technologii albo element konieczny do wykonania pierwotnego zakresu. Sama nazwa na fakturze nie rozstrzyga tej kwestii.
Zestawienie do rozmów
Dla każdej pozycji warto wskazać: opis, datę i osobę zlecającą, dokument potwierdzający uzgodnienie, ilość, cenę oraz stan wykonania i odbioru. Osobno oznacza się pozycje uznane i kwestionowane. Pozwala to zawrzeć częściowe porozumienie bez uzależniania całego rozliczenia od jednej spornej pozycji.
Ocena, czy kierownik projektu mógł skutecznie zmienić umowę, wymaga sprawdzenia umocowania i wymaganej formy. Nie można utożsamiać potwierdzenia wykonania prac z akceptacją ich ceny.
Treść porozumienia
Ugoda powinna wymieniać rozliczane prace, kwotę, termin, dokumenty odbiorowe i skutki dla pozostałego wynagrodzenia. Jeżeli ma obejmować potrącenie kar lub koszty usunięcia wad, te pozycje trzeba pokazać osobno.
W zamówieniu publicznym ugoda nie może służyć obejściu ograniczeń zmiany umowy. Rozliczenie wymaga oceny także według Prawa zamówień publicznych, niezależnie od zgody wykonawcy i zamawiającego.
Rola specjalisty
Gdy spór dotyczy ilości albo kosztu robót, strony mogą uzgodnić wspólnego specjalistę i pytania do niego. Mediator nie zastępuje kosztorysanta. Trzeba też ustalić, czy wynik opinii będzie tylko podstawą rozmów, czy elementem przyjętego mechanizmu ustalenia świadczenia.
Mediacje w sporach o roboty budowlane — zakres spraw, mediatorzy i organizacja spotkania.